HAYATIMIN ANLAMINA
BANA ANNELİĞİN ZEVKİNİ TATTIRAN YAVRUMA

seni ilk kokladıgım anı hatırlıyorum da daha dun gibi misk-i amber kokuyordun melekler gibiydin beni arıyordu sanki açılmaya çalışan gözlerin ve minicik bedeninle kucagımdaydın senı oyle bır bastırmıstım kı göğsüme kımseler almasın dıye oysa ki sen zaten benimdin.sen de anlamıs olacaksın kı minicik ellerinle yapıştın ellerime "anneciğim ben seninim " demek ister gibi.
Her günden farklıydı artık günlerim her sabaha artık senın için uyanmak istiyordum.Ne kadar da geç kalmışım erken yasımda anneliği tattığım halde seninle tanışmaya .Nasıl bir sevgiydi ki bu beni benden alıp sen yapmıştı. Çocuk bakmayı bilmeyen ben nasıl olmuştu da en tecrübeli anne oluvermiştim bir dakikada.Nasıl da düşünmüştüm kitaplar okumuştum acıktığında nasıl anlarım seni ya bir yerin ağrırsa nasıl hissedecektim neden ağlardı peki bebekler diye ne akdar araştırmalar yapmıştım.Ben nerden bilirdim senin her dakika ağlıyacağını ve her ağladığında da benim de ağlıyacağımı.Nasılda anlamıştım ağlamadan da acıktığını.Kitaptaki gibi diildi ki hiçbirşey.Hayatı senin yönlendireceğini ağlasanda meme emmek istemeyeceğini yazmamıslardı.Bilememişti abiler ablalar benim oğlumun ağladığında annesinin konuşmasını isteyeceğini annesinn kokusunu aradığını anlamamışlardı.Saatlerce bakıyordum baldan tatlı suratına bıkmadan usanmadan izliyordum her bir mimiğini.Her yeni bakışında dünyalar bağışlanıyordu sanki bana.Her hareketinde heyecanlanıyordum büyüyorsun artık diye.İlk dişin cıktıgında ağlamıstım nasılda büyümüştün bir anda bembeyaz bir incisi vardı elma şekerimin ama nasıdal canını yakmıştı kimbilir gelirken.İLk adımların bambaşkaydı ellerimi yine ilk günkü gibi sımsıkı tutuyordun nasıl da tatlı dimi can .Minicik canına kıyamazken ben seni pamuklara sarıp da saklarken sen düşerim diye korktuğundan yine de seni koruyan annenin ellerini sımsıkı tutuyordun.Nasılda heyecanlı günlerdi nasılda çabucak büyüdün meleğim.
Nasılda heyecanla beklemiştik seni.Beşiğine her baktığımızda babanla gözümüzden akan yaşlara hakim olamazdık "ne zman doğar acaba bu beşikte yattığını görebilecekmiyiz" diye konuşurken kocaman oldum bebeğim şimdi hayalini kurduğumuz beşiğe sığmıyorsun artık ağlayarak anlatmıyorsun acıktığını
Ve ben ne kadar mutluyum bılıyormusun senin annen olduğum bu duyguyu yaşadığım ve tüm bunları seninle yaşadığım için.Seni o kadar çook seviyorum ki ne bunu kelimelerle anlatabilirim ne de sözlerimle.İste canımı vereyim derler ya meleğim istemeden de bu can senin zaten.Senı yaradan ALLAHA KURBAN OLSUN ANNEN.Ne kadar şükretsem az kalır seni bana verdiği için.Her sabah uyandığımda ilk sana bakıyorum ve şükrediyorum yanımda olduğun için hep yanımda ol bitanem hep annenle ol babanla ol.VE BİTANEM SEN HEP MUTLU OL.
seni canından çok seven
ve senin için nefes alan annen